Pandemi Döneminde Yoğun Bakım İntörn Hemşire Öğrencisinin Gözünden Hemşirelik Mesleği

0 79

Doğrudan cihazınızda gerçek zamanlı güncellemeleri alın, şimdi abone olun.

Bu zorlu pandemi sürecinde sahada hepimizin bildiği gibi sağlık çalışanları var. Bizler de son sınıf öğrencileri olarak stajlarımıza ara verilmeden alanda yani meslektaşlarımızın yanındayız.

Arkadaşlarım arasında daha önce Covid-19 tanısı almış olanlar ve yakınlarını kaybetmiş olanlar da var. Durum hepimiz için kaygılı bir halde olsa da hemşirelik mesleğini çok içten ve severek seçmiş birisi olarak Covid-19 döneminde aktif şekilde çalışmayı isterdim. Ne yazık ki ben de bu pandemi döneminde bir hemşire adayı olarak kaygı duyuyorum.

Değerli meslektaşlarım, hemşireler için gerekli önlemlerin yeterince alınmadığını gözlemledim. Genel Yoğun bakımda intörnlüğümü tamamlamaktayım. Yoğun bakım öylesine farklı bir yer ki. Bu zamana kadar öğrencilik hayatım boyunca ameliyathaneden, acile ve servislere kadar birçok farklı yerde staj yapma imkânı buldum. Beceriye dayanan hemşirelik mesleğini en çok yoğun bakımda kendime yakın hissettim. Hastalara gösterilen özverili bakımlar, verilen tedaviler ve özellikle pandemi döneminde olduğumuz için en üst seviyeye çıkartılan önlemler…

Aynı önlemler sağlık ekibinin vazgeçilmezi olan hemşireler için alınıyor muydu peki?

Bu süreçte saç tokası bulamayınca eldivenden toka yapmaya varana kadar her türlü yaratıcılıkla alanda var olan hemşirelerimizin çok yorulduğunun farkına vardım. Halkın gözünde hastanede iki meslek gurubu  ‘doktor ve hemşire ‘ olmasına rağmen hemşirelerimiz pandemi döneminde dahi hak ettiği değeri ne yazık ki göremiyor.

Yoğun bakımı size şöyle anlatmak isterim ki; insanların kendilerini en kötü hissettikleri an, başkalarına muhtaç ve kendi işlerini kendilerinin göremedikleri andır. Hastalık süreci de böyle işler. Hele yoğun bakımdaysanız durum bir tık daha kötü hissettirebilir. Oysaki negatif düşüncelere yer verilmeyecek kadar güzel bakılır hastalara çünkü onlarla en fazla zaman geçiren hemşireleri vardır başlarında. Son derece sabır ve özverinin birlikte yürütülmesi gereken bu alanda çalışma koşulları ağır, saatler fazla ve iş yükü çoktur.

Gördüm ki pandemi sebebiyle ziyaretçi kısıtlaması yapılan hastalar eksik kaldıkları manevi desteği yine fedakâr hemşirelerden almaktadır. Covid-19 döneminde Yoğun bakımda görev yapan meslektaşlarım aslında birçok şeyle mücadele ediyorlar. Bunlardan bazıları kendilerini ve ailelerini korumak olsa da bu mesleğe gönül vermiş olmak onları alandan uzak tutmuyor.

Hemşireler alanda bulunan hastalara bakım vermek dışında aynı zamanda onlar için yol göstericiler. Bütün öğrencilik hayatımda şunu yakından gördüm ki hemşirelerin çalışma alanları çok geniş. Bu yüzden de iş bulma olanakları oldukça fazla.  Bununla birlikte hemşire başına düşen iş yükü de fazla oluyor. Özellikle pandemi döneminde sürekli tedavi ihtiyacı duyan yoğun bakım hastalarına bakan hemşirelerin son derece tempolu ve çoğu zaman izinsiz çalıştıklarını söyleyebilirim. Buna karşılık maddi olarak da hak ettiklerini alamıyorlar.

Ayrıca hemşireliğin bireysel olarak sürdürebilecek bir meslek olmadığını da gördüm. Ekip çalışması bu mesleğin başlıca ilkelerinden biri. Pandemi sürecinde olsak da stajlarımıza çıkıyoruz bunu nedeni ise hemşireliğin sürekli ve bilimsel eğitim gerektirmesi. İşe yeni başlayan tecrübesiz hemşireler, hasret kalınan çalışma azmi ile yeni fikirler üreterek alanın, heyecan ve enerjiyle ivmelerini yükseltiyorlar.

Belki de mesleki imaj olarak umutsuzluk içinde olmadıklarındandır. Hemşirelerimiz oldukça yoruluyorlar ve gün geçtikçe de toplum tarafından takdir gören bir meslek olmadığı düşüncelerine kapılıyorlar.

Son olarak şunları söylemek istiyorum ki hemşirelik mesleği diğer sağlık meslekleri ile eş değer prestije sahip olmalı, bu sayede de alanlarda daha mutlu, daha dinamik ve daha enerjik hemşireler çalışacaktır.

Doğrudan cihazınızda gerçek zamanlı güncellemeleri alın, şimdi abone olun.

Yorum Yapın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.